تبعید

کارگردان:آندری زویاگینتسف /نویسنده:آرتوم ملکومیان /مدیر فیلمبرداری:میخائیل کریشمن / موسیقی: آندری درگاچی نف –آرروپارت /بازیگران:کنستانتین لاورو ننکو، ماریا بونوی، آلکساندر بالویف،ماکسیم شیبایف/محصول 2007 روسیه/157 دقیقه

خلاصه داستان:الکس(کنستانتین لاورو ننکو) به همراه همسر(ماریا بونوی) و دو فرزندش ،به ویلایی در خارج از شهر می روند.در آنجا همسر الکس حقیقت تلخی را نزد شوهرش اعتراف می کند و حالا الکس در شرایط بسیار بدی باید اقدام به گرفتن تصمیمی کند، او از برادرش مارک(آلکساندر بالویف)کمک می خواهد در نهایت الکس باید بین بخشش یا انتقام یکی را انتخاب کند ...

دومین اثر زویاگینتسف بعد از فیلم مهم بازگشت(2003) ، فیلمی است پیچیده در داستان گویی و شیوه روایت،که مخاطب خود را به خوبی با تعلیق موجود در داستان همراه می سازد.

شوک اصلی داستان به طرز هوشمندانه ای در همان ابتدای داستان قرار گرفته در لحظاتی که به نظر می رسد که با بازگشت به طبیعت و خانه ویلایی همه ی فاصله های موجود میان الکس (کنستانتین لاورو ننکو)، همسر و فرزندانش در حال کاهش یافتن است اعتراف نابهنگام همسر الکس (ماریا بونوی)همه چیز را از بین می برد.اختلاف و سردی رابطه میان الکس و همسرش عامدانه به شکلی ابهام آمیز آفریده شده است.در تبعید هم به مانند فیلم بازگشت ریشه های مذهبی موجود در فیلم بسیار پر رنگ نشان داده شده است ،که می توان به نمونه های از آن اشاره کرد 1.امتناع دختر الکس ایوا (هوا) از خوردن سیب 2. سکانسی  که در آن پنج کودک مشغول تکمیل پازلی هستند که در واقع تابلو نقاشی بشارت اثر لئوناردو داوینچی است و در سکانس بعدی نیز خواندن بخشی از کتاب مقدس توسط یکی از کودکان آن هم درست در زمانی که ذهن  بیینده درگیر  یافتن شخص سوم یا مقصر اصلی این اتفاق شوم است.انتخاب ریتم کند و کشدار موجود در فیلم و پرهیز از از دیالوگ نویسی های طولانی برای جلوگیری از برهم زدن تمرکز بیننده بسیار دقیق و هوشمندانه است. کارگردان(زویاگینتسف) به جای تکیه کردن بر موسیقی فضا ساز از سر و صدای های موجود در طبیعت و زندگی روزمره استفاده می کند تا به جلوه ی مورد نظر خود دست یابد.کار فیلم بردار فیلم میخائیل کریشمن نیز  بسیار خیره کننده است انتخاب نورمناسب(نور بسیار کم برای ایجاد فضای تیره و تار شهر در مقابل وجود نور فروان در قاب های موجود در طبیعت) ،حرکات و قاب بندی ها باعث ثبت تصاویری مبهوت کننده شده است،که نشان از درک کامل فضای فیلم های زویاگینتسف توسط میخائیل کریشمن در دو فیلم بازگشت و تبعید دارد . کنستانتین لاورو ننکو بازیگر نقش الکس در ارائه ی شخصیت شوهری سرد و خشک به مانند فیلم بازگشت( شخصیت پدری خشک و عاری از عاطفه ) موفق عمل می کند او در سال 2007 برنده جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره کن  برای این نقش شد. اشاره به عناصری همچون درخت ،جاده و باران در فیلم بسیار کلیدیست ،(عبور ماشین در ابتدا فیلم از کنار تک درختی در مسیر جاده و درخت هایی که الکس را بعد از شنیدن اعتراف نابهنگام همسرش احاطه کرده اند) که وجود عناصری از این دست در فیلم های زویاگینتسف یادآور ساختار بصری ستایش آمیز آندری تارکوفسکی فقید است. زویاگینتسف فقط با ساخت دو فیلم(بازگشت و تبعید) تبدیل به چهره ای امیدوارکننده در عرصه  فیلمسازی شده است .

حامد.ا